بر اساس اولين شواهدي كه از مطالعات جديد بر روي موشها به دست امده″ قرار گرفتن در معرض امواج الكترو مغناطيسي كه تلفن همراه توليد مي كند٬ در دراز مدت امكان پيشگيري يا وارونه كردن بيماري الزايمر را ميسر مي سازد.

امواج سر زندگي حاصل از تلفنهاي همراه استاندارد٬ نه تنها اثرات عميقي بر حافظه موشهاي نرمال و موشهاي در خطر ابتلا به الزايمر داشت٬ بلكه تجمع پروتئيني سمي در مغز را كاهش داد. به عقيده ي اكثر افراد وجود اين پروتئين دليل اصلي الزايمر است كه موجب زوال مغز مي شود٬ به عبارت ديگر اين امواج اسيب فيزيكي به مغز كه ناشي از بيماري است را تغيير مي دهد يا بيماري را وارونه مي كند.

اين يافته هاي تصادفي كه در چاپ همين ماه مجله الزايمر منتشر شد محققان را شگفت زده كرد.

گري ارنداش٬ استاد محقق مركز تحقيقات الزايمر دانشگاه  فلوريدا مي گويد:″  من در واقع تصور مي كردم قرار دادن  موشهاي مبتلا به الزايمر٬ در معرض ميدان الكترومغناطيسي حاصل از تلفن همراه حمله ي بيماري الزايمر را تشديد مي كند. اما  ماهها پرتو دهي توسط تلفن همراه به عملكرد حافظه موشهاي نرمال بدون اختلال كمك كرد.″

زماني كه نگرانيها در مورد امكان ارتباط  بين تلفن همراه و سرطان مغز بالا رفته است٬ مطالعات دلالت دارند نه تنها استفاده از تلفن همراه بر روي سلولهاي مغز ضرر ندارد٬ بلكه مي تواند اين سلولها را محافظت كند. محققان مدركي از اسيب زدن به سلولهاي خون و عملي كه تومورها در مغز را تحريك كند نيافتند. همه ي بافتهاي بدن طبيعي ظاهر شدند.

با وجود مطالعات بسيار محققان مي گويند: مدرك قطعي وجود ندارد كه قرار گرفتن در معرض ميدان مغناطيسي با فركانس بالا (EMF) خطري براي سلامت انسان است. بر خلاف ان اين گزارش اولين مداركي را نشان مي دهد كه قرار گرفتن به طور مستقيم در دراز مدت در معرض EMF با استفاده از تلفن همراه مصارف درماني را فراهم مي سازد سازگاري دارد.

ارنداش مي گويد : ″چندين نكته قابل تذكر است. اول٬ موشها تمام بدنشان امواج را دريافت كردند اما انسانها موقعي كه از تلفن همراه استفاده مي كنند تنها سرشان در معرض امواج است ٬از طرف ديگر براي مطالعه موشها در قفسي جمع شده بودند و توسط يك انتن مركزي پرتو دهي انجام مي شد اما شما بايد تلفنهاي كوچكي را به كاسه ي سر بچسبانيد كه براي موشها از اين وضعيت انسان تقليد نشده است. ″

همچنين اولين بار است به اثر طولاني مدت اينگونه پرتو دهي بر حافظه نگاه مي شود و تيم تحقيقات مي گويد نياز است پيش بينيها بر اساس استنتاج از موشها بر انسان برداشت شوند. شايد اين ازمايشهاي انجام شده ي موثر براي درمان الزايمر و پيشگيري ممكن نباشد.

ارنداش٬ مي تواند روزي را تصور كند كه به بيماران وسيله اي قابل حمل كه توليد ميدان الكترومغناطيسي مي كند داده شود تا با اصولي معين و مدت زماني مخصوص با وسيله اتصال بر قرار كنند كه اثرش بر مغز انها همانند موشها باشد.

دكتر دايمند از دانشمندان  علوم اعصاب كانادا مي گويد: ″ بيشتر داروهايي كه براي جلوگيري از پيشرفت الزايمر طراحي مي شوند ٬افزايش تدريجي  پلاك هاي پروتئيني چسبناكي كه از تجمع غيرطبيعي پروتئين بتا اميلوئيد٬ ساخته مي شوند را كاهش مي دهند. وجود اين پلاكها يكي از نشانه هاي الزايمر است. ″

اين مطالعه نشان داد٬ اين اضافه پروتئين هاي سخت كه به صورت ته نشين در مي ايند در موشهاي پير مبتلا به الزايمر توسط امواج تلفن همراه از بين مي روند و در موشهاي جوان اين امواج از تشكيل پروتئينهاي انبوه در مغز جلوگيري مي كند.

رفتار و شيمي سلولهاي عصبي و مكانيسم هاي تعميري مغز در دو گونه ي موش و انسان همسان است و دكتر دايمند تطبيق نتيجه به دست امده از ازمايش بر موشها را با انسان با همان مقياس زماني تششع امواج ممكن مي داند .
 

مترجم: میترا خبیری